Terwijl de rest van Europa nog discussieert over transportregulering, rijden Finse en Zweedse transporteurs al jaren met 78 ton. Denemarken doet het met 72 ton. De resultaten zijn helder: minder ritten, lagere kosten, minder uitstoot per ton vervoerd.
Het is het resultaat van een bewuste keuze om gewichts- en lengteregels af te stemmen op wat logistiek en infrastructuur daadwerkelijk aankunnen, binnen de grenzen van veiligheid en infrastructuurbelasting.
Torben Krog, actief in de Scandinavische transportsector, ziet het dagelijks in de praktijk:
“De trucks zijn langer, maar je laadt meer. Dat is het hele punt en precies dát punt zien Europese politici nog niet. We worden allemaal gedwongen iets te doen aan CO₂-uitstoot, kostenreductie en capaciteitsverhoging. De regelgeving hier maakt dat mogelijk. Die elders in Europa houdt het tegen.”
Het verschil met de rest van Europa? Niet de ambitie om te verduurzamen. Die is er breed.
Het verschil zit in de bereidheid om regelgeving als strategisch instrument te gebruiken in plaats van als rem.
Elke ton extra laadvermogen betekent een rit minder.
Elke rit minder betekent minder brandstof, minder slijtage, minder CO₂.
De rekensom is simpel.
De politieke keuze niet.
Het bewijs ligt er. De vraag is niet óf Europa zijn transportregulering moet aanpassen. De vraag is hoe lang het zich kan veroorloven om dat niet te doen.
